چرخ امشب که به کام دل ما خواسته گشــتن
دامن وصل تو نتوان به رقیبان تو هشـــتن
نتوان از تو برای دل هـمـسایه گذشــــتن

شـمع را باید از این خانه برون بردن و کشتن
تا که هـمسایه نداند که تو در خانه مایــی

سعدی این گفت و شد از گفته خود باز پشیمان
که مریـض تـب عشق تو هــدر گوید و هذیــان
به شـب تیـره نهـفـتن نتـوان مـاه درخـشــان

کشتن شــمـع چه حاجت بود از بـیم رقیبـان
پـرتو روی تو گوید که تو در خانه مایــی

سیب در هوا...

*

آرام آرام زنده ام می کند...

چشم بر هم...

 

ترس از ترس...ترس از دوباره ترس، آرامش دوباره، نفس نفس چشم...

16 فروردین 88

...وقتی که فیل ها ریش داشتند...

ریش فیل ها را دوست دارم

وقتی که ریش فیل ها به زمین می مالید...وقتی که ریش فیل ها به ریش ریشه ی ریش زمین می مالید...

           ریش فیل ها را دوست دارم... 

همین رنگ است...

 

من مثل یک بلند پرواز

                              حتی کمتر از پروازم...

فعلا که ...

 

 

... و بالاخره برنامه ریزی هم خوبه ها...

برنامه ریزی هم خوبه ها...

 

 

پیکر فرهاد از بوف کور بدتر!!

کتاب خوندن هم خوبه ها...

 

 

بوف کور قاتیاندمم...

تکه ام...

گم شده ام،

                گم اش کرده ام،

آن تکه را می گویم که جا گذاشتم اش،

که دیگر برنگشت و دیگر نخواستم اش،

                                                   به چه کارم می آمد آن لجوج فراری؟

آن تکه ام که تمام ام می کرد و رضایت نمی داد، نابودم می کرد و رضایت نمی داد،

التماس اش می کردم، زار می زدم، می کشتم اش که برو... برو...

                                       می رفت و بر می گشت، می رفت و بر می گشت...

وای...ای وای، باز هم برگشته ای؟!

 

ياد صد خاطره از روزاي دور...

يكي از دوستان هميشه اين سفارش رو مي كرد كه:

تو پاييز مراقب دلت باش!